Dag 7: Rupthang-Chilanka

Minimum temperatuur vannacht : + 5,7°C

We bevinden ons zo’n kleine 8 km van de Tibetaanse grens en krijgen de kans om het Tibetaans ‘Bigu Hanpa’ klooster te bezoeken. Dit Buddhistisch heiligdom wordt bevolkt door een 60-tal gastvrije nonnen. We worden vriendelijk uitgenodigd op een tas thee, geprepareerd op basis van boter, zout en kruidenthee. Echt lekker is het niet, maar ‘t is het gebaar dat telt, nietwaar ?

Om het klooster te bereiken is een kleine, vrij steile omweg nodig maar het is beslist de moeite waard vanwege de authenticiteit van het gebouw en z’n bewoners.

Omstreeks 10.00 uur wordt ik geveld door een hitteslag (heat-injury). Alle kracht die in het lichaam aanwezig is, smelt weg als sneeuw voor de zon zodat verderstappen nog louter op wilskracht is gebaseerd. Elke stap weegt loodzwaar en het wordt moeilijker om het evenwicht te bewaren. De oorzaak is vrijwel zeker te zoeken bij het gebrek aan vloeistof want tijdens de voormiddag heb ik amper één liter water gedronken.

Tijdens de volgende middagpauze pers ik enorme hoeveelheden thee naar binnen in de hoop dat de toestand snel zal verbeteren. Na een uurtje of twee gaat het al wat beter maar eenmaal het kamp bereikt sluit ik me onmiddellijk op in m’n tent. De koortsthermometer meet 38.5 ° en ik neem een koortswerend middel in met als gevolg dat ik ontzettend begin te transpireren in de warme slaapzak. Slapen is geen probleem en om 18.00 uur is de koorts voorbij en kan ik zelfs met smaak m’n maaltijd verorberen. Nu pas heb ik ondervonden hoe belangrijk en levensreddend véél drinken is, zelfs al heb je geen dorst!