Dag 11: Takhini Hot Springs – Haines Junction

15 mei
Voor we afzakken naar Haines Junction maken we nog een omweg via de Klondike Loop naar Lake Laberge ca. 20 km ten noorden van Whitehorse.
Na het korte bezoekje aan het prachtige meer keren we terug en gaan we de Alcan Highway op richting Haines Junction. Op zo’n 200 m voor onze camper komen plotseling twee wolven uit de bossen tevoorschijn en steken de highway over om in de tegenoverliggende weiden te verdwijnen. We parkeren de camper en maken met de telelens in de aanslag een korte wandeling in een poging nog een glimp op te vangen van de dieren, maar dat leverde helaas niets meer op.
Verderop maakt een groepje grazende Elken (of Wapiti’s) het weer goed.
We maken een stop aan de Takhini River Valley Viewpoint (borden met info over de Takhini Burns in 1959 waarbij 629.058 ha bos afbrandde). De sporen van de immense brand zijn nog zeer goed te zien. Jonge vegetatie is echter bezig het gebied weer in te nemen.
Het is ook de moeite waard om verderop een zijwegje rechts in te slaan naar Aishihik Road richting Aishihik voor een korte wandeling aan een idyllisch meertje.
Eenmaal terug op de Alcan Highway wordt ons een magnifiek panorama geboden over de Kluane Range Icefields. Rond 13.30 uur bereiken we Haines Junction met zijn 811 inwoners. We brengen een bezoek aan het information center en laten ons adviseren om een hapje “smoked salmon” te nuttigen in de Village Bakery. Het blijkt een zeer lieflijk stadje te zijn.
Na de innerlijke mens tevreden te hebben gesteld gaat de rit verder over de Haines Highway richting Haines. Ik ben zelden zo onder de indruk geweest van een brok pure natuur. De Haines Hwy is een uitermate scenische route !!
Het uitzicht door de achterruit van onze camper doet me denken aan een prachtige screensaver op mijn computer.
Het weer is prachtig en we besluiten eens uitgebreid de benen te strekken met een hike van twee uur op de Rock Glacier met zicht op Dezateash Lake.
Onze eindbestemming voor vandaag is het bevroren Kathleen Lake. De camping is gesloten, maar het is toegelaten om er te overnachten. We zijn er helemaal alleen en ik word helemaal stil van het adembenemende uitzicht. Er schijnt een aangenaam zonnetje en het wordt tijd onze stoeltjes eens buiten te zetten en een flesje wijn open te trekken.
Die avond tijdens een wandeling langs de oevers van het meer zijn we getuige van een zeer trage en spectaculaire zonsondergang boven het meer, rond 23.00 u.Er waait een ijskoude noordenwind over het bevroren meer en er ligt een dik pak sneeuw maar dit houdt ons niet tegen om een fotoshoot te houden.
Echt donker wordt het niet die nacht…

