Dag 8: Stewart – Dease River

12 mei

We brengen een kort bezoek aan Stewart, een zeer gezellig en ouderwets goldminers dorpje. Het dorp slaapt nog rond dit uur. Een oudere local komt op ons afgelopen en tracteert ons op een gezellig gesprek over zijn kinderen, zijn leven en over … Grizzlys. Hij waarschuwt ons om zéér voorzichtig te zijn als we beren tegenkomen.  

Op de terugrit naar de Junction met de 37 stoppen we nog even in de buurt van de Bear Gletjser. Ik en Rik maken een wandeling rond het riviertje aan de voet van de berg. De geluiden van een paar Moosen in de buurt zijn goed hoorbaar, maar de dieren laten zich niet zien. 

Stops aan Hodder Lake en Little Bob Quinn Lake.

Verderop passeren we Iskut, een bescheiden indianen-nederzetting.
Een stuk gravelweg begint, maar het valt al bij al zeer goed mee, zelfs voor grote RV’s.
Ook tof om te zien zijn enkele creeks met beveractiviteit (dammen en lodges). De bevers zelf zijn echter vermoedelijk nog aan hun winterslaap bezig.

Dease Lake was onze voorziene bestemming voor een toffe overnachting in wildernis camping, maar helaas zijn een aantal campgrounds nog steeds gesloten wegens te veel sneeuw.  

Verderop gaat Dease lake over in de Dease River. Daar vinden we dankzij onze Milepost de Dease River Crossing RV & Campground. Het blijkt een uitgesproken rustiek gelegen stukje grond te zijn aan een half bevroren weerspiegelend meer. De eigenaars zijn oudere gepensioneerde Amerikanen uit Wisconsin die hier naartoe komen bij de aanvang van het zomerseizoen om er de campground uit te baten. Het zijn zéér vriendelijke, warme mensen. De man, Dennis, wijst ons al meteen bij onze aankomst op de jagende wolf aan de overzijde van het meer.
Er zijn geen hookups maar wèl warme douches.
We zijn helemaal alleen op de camping.  

Een prachtige zilvervos bezoekt regelmatig de campground op zoek naar een gemakkelijk maal. De vos is zeer schuchter maar aan de tamme kant. Hij laat zich ook gewillig fotograferen.
Het wordt pas donker rond 22.45 uur. 

Iets tegen middernacht wordt ik wakkergeschud door luid wolvengehuil, eerst in de verte, maar daarna niet erg ver van de camper. Het huilen van enkele wolven doet me kippenvel krijgen. Het is bijna alsof ik naar een CD met natuurgeluiden aan het luisteren ben. Ik val weer in slaap, wellicht met een brede glimlach op mijn gezicht…