Dag 22: Palmer – Anchorage

26 mei

Via de Glenn en Anchorage nemen we de Seward Hwy en de verwachtingen worden aardig waargemaakt. Al vrij snel rijden we langs de Turnagain Arm en worden we getrakteerd op zeer uiteenlopende landschappen. Er ligt zelfs totaal onverwacht een korte vallei op het traject waar nog dikke pakken sneeuw liggen. Op een zomerse dag als deze is dit wel weer even wennen. Een paar kilometer verder is de sneeuw al weer weg en wordt het landschap zomers groen.

De Turnagain Arm is gekend voor zijn zeldzame Beluga walvissen. Het is laagtij, wat vermoedelijk één van de redenen is dat we er geen te zien krijgen. Wel zien we aan het einde van de arm een heel stel Bald Eagles klaarzitten voor de visvangst. Het is spijtig dat we ze niet dichter kunnen naderen voor goede foto’s.

Op het einde van de arm buigt de weg af en kiezen we voor de Hope Hwy om uiteindelijk in … tja … Hope weer terug te keren. Hope is een ietwat wereldvreemd dorpje, waar de tijd nog steeds stilstaat. Het is best leuk om er even te vertoeven.

Op de terugweg, net buiten het dorpje, vinden we een spot waar we ons middagmaal nuttigen. Langs de weg vind ik een pad doorheen het bos dat tot aan de rotsige kust van de Turnagain Arm leidt. Het blijkt een enorm pittoreske plaats te zijn waar je uren wil blijven zitten. De rust en stilte die er heerst zou zelfs ADHD patienten uren op hun achterwerk kunnen laten zitten.

Een paar kilometer voor Anchorage op de Glenn Hwy rijden we langs een aantal moerasachtige plassen waar talloze vogels aan het nesten zijn. Het is er zo prachtig dat ik Rik aanspoor om even terug te keren in de hoop er enkele mooie shots te nemen van broedende vogels. Mijn 300 mm telelens komt helaas tekort voor de perfecte foto’s.

En dan … we kunnen er niet meer omheen … moeten we Anchorage binnen om onze RV een flinke wasbeurt te geven. Dankzij Rik’s GPS is het vrij eenvoudig om de locatie te vinden. Het carwash systeem lijkt ons zeer klantonvriendelijk. Het werkt enkel met 25 cent muntstukken en het tempo waarmee het apparaat moet aangevuld worden is niet bepaald aangenaam. De Dollars vliegen erdoor. Het is bovendien onmogelijk om de camper grondig te poetsen omdat de slangen te kort zijn of omdat het materiaal ontoereikend is. Hoe dan ook, na een tiental Dollars nemen we aan dat ons voertuig weer aanschouwbaar is en zorgeloos binnengeleverd kan worden morgenvroeg.

Vervolgens zoeken we ons een RV park uit met full hookups. Het wordt de Golden Nugget voor 29 US$, niet bepaald goedkoop, zeer druk bezocht, vlak tegen het centrum, maar propere en aangename douches/toiletten.

Via de Lonely Planet zoeken we voor morgennamiddag en -avond logies om onze bagage onder te kunnen brengen en waar we even kunnen uitrusten en verfrissen alvorens we de nachtvlucht naar Salt Lake moeten nemen… om 01.59 u.
Het blijkt enorm moeilijk te zijn om low-budget logies te vinden in Anchorage. Uiteindelijk vinden we een jeugdherberg International Hostel niet ver van het centrum voor 20 US$/pp/nacht.
Dat geeft ons wat ruimte om de stad in een gemoedelijke sfeer wat te kunnen ontdekken. We checken telefonisch of er nog een driepersoonskamer vrij is. Ja dus…