Dag 7: Vanderhoof – Stewart

11 mei

Vertrek richting Cassiar omstreeks 0700u. Het landschap verandert aanzienlijk. De Yellowhead Highway voorbij Prince George wordt voornamelijk gedomineerd door enorme weiden met vee en bescheiden nederzettingen van boeren. Het is een lange weg maar vervelen doet hij niet echt.

In Smithers maken we een omweg in de richting van Babine Lake (ca. 50 km van de hoofdweg af) maar al gauw verandert de weg in gravel van een niet al te beste soort, maar het loont vermits een nieuwsgierige moose ons pad kruist.  

Na amper 20 km besluiten we toch maar terug te keren naar Smithers. Daar nuttigen we een middagmaal in een steak house. 

Na Smithers komt Hazelton aan de beurt. Het valt op dat de bevolking in deze regio hoofdzakelijk uit indianen bestaat. Een omweg naar de “Historic town of Hazelton” is niet bepaald de moeite waard. Een paar oude gebouwen op een rijtje waarvoor men ook nog eens entreegeld vraagt. We hebben het links laten liggen en concentreerden onze aandacht op de prachtige canyon.  

Niet veel later arriveren we in Kitwanga aan de junction met de Highway nr. 37, de fameuze Cassiar. Na het voltanken van onze RV zijn we klaar voor de grote trek naar het noorden, maar eerst maken we nog een kleine rondrit door een Indiaanse nederzetting met de naam Kitwancool, waar nog enkele originele (al dan niet gerestaureerde) totempalen te bewonderen zijn. Voor de rest valt ons de rommelige, niet bepaald ordelijke levensstijl van de inwoners op. Het is in elk geval eens iets anders dan ‘puur natuur’. 

Kort daarop zinken we weg in de wildernis rond de eenzame maar adembenemend mooie Cassiar.  

Nog nooit zag ik zoveel beren in enkele uren. We krijgen zelfs een moeder met haar jong te zien, op amper een paar meter van onze RV. 

Al van in België hadden we gepland om een nachtje te verblijven op een zeer mooie maar basic camping zonder voorzieningen aan de oevers van het prachtige ….?.. meer. Volgens onze routekaarten en informatie zou de camping op 10 mei geopend zijn, maar helaas… een slagboom gooit roet in het eten. We zien ons genoodzaakt om nu al tot in Stewart te rijden, nog eens 60 km westwaarts, langs de 37A die we maar pas voor morgen hadden voorzien.

De omweg naar Stewart is een absolute must. Gletsjers, watervallen, sneeuwlawines en imposante rotsmassieven passeren op amper enkele meters naast je. De ondergaande zon maakt het alleen nog maar indrukwekkender.

In de buurt van Stewart vinden we de enige kampplaats die open is binnen een straal van pakweg 150 km. We nemen een full hookup in het Bear River RV Park.